Wayang Tidak Berdosa: Pembinaan Semula Apresiasi Wayang

Home » Fokus » Wayang Tidak Berdosa: Pembinaan Semula Apresiasi Wayang

Teks FADLI AL-AKITI

The message I get is that Americans love the movies as much as ever. It’s the theatres that are losing their charm. (Roger Ebert, 2011)

The movies love mayhem, and inevitably, the televised events of 9/11 were experienced by millions as a sort of real-life disaster films. Is a movie about 9/11 then a disaster movie about a disaster movie? (J. Hoberman, 2012)

Panik yang bisu sedang melanda pembikin filem tempatan walaupun mereka tidak mahu mengakuinya. Secara jujur, mana-mana produser filem ingin akan pulangan ampuh terhadap filem yang dibikin. Walaupun Munafik (RM15.88 juta), Ola Bola (RM16.67 juta), dan BoboiBoy: The Movie (RM15.92 juta) mengaut kutipan yang besar di panggung wayang tahun lepas, barisan filem lain, malah filem tempatan yang baik, seperti Pekak (RM354 ribu), Redha (RM497 ribu), Hanyut (RM76 ribu), dan Interchange (RM 497 ribu), menemui sambutan yang lemah. Sepuluh buah filem blokbuster sebenar di Malaysia tahun lepas masih dijajah oleh barang kilang hiburan Hollywood (yang pertama, Captain America: Civil War yang mengaut kutipan RM5.16 bilion). Hanya 12 buah filem tempatan yang melepasi kutipan RM1 juta daripada 48 buah filem perdana yang ditayangkan. Tahun lepas ialah tahun yang tidak baik untuk filem kita. Namun begitu, adakah kelesuan ini menandakan wayang kita akan mati?

Mungkin ajal wayang kita masih belum tiba, dan memperkatakannya juga menimbulkan ambiguiti. Namun begitu, kita harus bersikap jujur dengan diri kita sendiri terhadap situasi sekarang. Orang Malaysia tidak lagi menonton wayang seperti dahulu.

Perspektif tradisional akan membawa kita kepada gambaran senario dua golongan terbesar yang memenuhi pawagam ketika Malaysia, pada awal 1990-an, baru sahaja diperkenalkan dengan panggung wayang berbentuk sinepleks (himpunan dewan panggung di satu ruang tempat). Pada masa itu, golongan mat dan minah kilang serta mat motor (istilah lama mat rempit sekarang) menjadi golongan majoriti yang menonton filem Melayu. Mereka selalunya memenuhi tayangan larut malam atau pada hujung minggu sewaktu kilang bercuti.

Yang kedua, golongan “satu famili”. Golongan kelas menengah ini selalunya menjadikan hujung minggu atau waktu malam pada minggu kerja sebagai waktu libur sekeluarga dan salah satu cara untuk beriadah pada masa itu ialah menonton filem di panggung.

****

Artikel dipetik dari Dewan Budaya Bil.4 2017

Posted in: Fokus

Hantar Maklum Balas Anda